Weekblog #9 Bij iedere hap nadenken

De maand augustus is alweer begonnen. Dat betekent dat we ruim over de helft van het jaar zitten en de herfst en winter bijna voor de deur staan. Nou ja, bijna… In ieder geval liggen binnenkort de pepernoten alweer in de winkel. Ik ben benieuwd hoe het dit jaar gaat, want ik was echt verslaafd aan speculaas en banketletters.

Ieder jaar was het weer een gevecht om van al het lekkers af te blijven. Uiteindelijk sprak ik met mezelf af dat ik pas aan de Sinterklaas lekkernijen ging als de beste man ook daadwerkelijk in het land was. Of, nou ja, als hij die 100 meter weer door een één of andere haven gevaren had.

Wie zoet is…

Op zich werkte dat wel, want ik hield me er netjes aan. Maar zodra de schoen gezet mocht worden gingen bij mij de kruidnoten en het gevulde speculaas er als koek in. Ik was immers heel zoet geweest dus dan krijg je lekkers. Dat dat lekkers 8000 calorieën per hap bevat, daar zingen die knerpende kinderstemmetjes niet over.

Anyway, dit jaar wordt het anders. Ik ben gelukkig al niet meer zo van het zoete snoepen. De speculaasverslaving ligt alweer een tijdje achter mij. Dus ik verwacht dat het allemaal wel los al lopen. En als ik dan aan het lekkers ga, ga ik het zelf maken, dan weet ik wat ik eet (en heb ik waarschijnlijk geen trek meer op het moment dat er 5 kilo suiker in mijn beslag moet).

Is het de calorieën waard?

Nu zit ik wel lekker over Sinterklaas te wauwelen terwijl de mussen nog dood van het dak vallen. Maar in principe is dit op alles wel geldig. Nog steeds ben ik bezig me af te vragen of ik wel echt trek heb in iets en of het me de calorieën waard zijn.

Dat laatste helpt heel erg goed. Ik ben geen calorieënteller (heb het geprobeerd, maar ben daar echt te lui voor, dan eet ik gewoon niks) maar ik denk bij iets lekkers wel: de kans is dat ik hiervan aankom, is dat het waard? Het moet dan wel écht heel lekker zijn en ik moet er ten volste van kunnen genieten.

Genieten

Een zak chips gaat er dus al niet meer in, net als fabriekskoekjes. Ik kies steeds vaker voor kwaliteit. Als ik ijs wil kan ik een bak B&J leeg lepelen, of gezellig met mijn gezin naar de ijsboerderij en genieten van een bolletje écht ijs. Hebben we gelijk een leuk uitje.

En zo gebeurt het dat ik, ook dankzij mijn heerlijke ochtendwandelingetjes, weer een klein beetje ben afgevallen. Het gaat in kleine stapjes, maar ik ben supertrots!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.