Weekblog #7 Lopen, kruipen, ontbijten

Wat vliegt de tijd toch! We zijn alweer over de helft van het jaar heen. De zomer is in volle gang, maar stiekem kijk ik alweer een beetje uit naar Kerst. Ja, dat is toch de tijd van het jaar dat je als ‘foodie’ helemaal kunt uitpakken! Aan het eind van het jaar kunnen we dan weer gaan terugkijken. Voorlopig kijk ik even terug op de afgelopen week 🙂

Vorige week begon ik namelijk vol enthousiasme aan mijn ‘meer bewegen’ challenge. Lekker een stuk lopen ’s ochtends. Op maandag ging het mis, want toen was de oppas te laat. Op dinsdag stapte ik dan wel de vroege buitenlucht in. Heerlijk! Het is vakantie dus lekker rustig op straat en je ruikt nog de frisse ochtendgeuren. Ook is het nog niet om dood te gaan heet, dus prima voor een wandeling.

Mekkerend bekken

Ik stapte flink door en het ging ook wel goed. Maar na een kwartier begon mijn bekken te mekkeren. Pfff daar gaan we weer… Ik wandelde nog even door, maar weer een kwartier later was ik blij dat ik weer thuis was. De zon was inmiddels ook al warm aan het schijnen, al was het pas rond 9 uur.

Eenmaal uitgepuft en een flink glas water later vond ik het een goed plan ook het achterpad even onkruidvrij te maken. Wij komen daar nooit, maar de buren moeten er wel doorheen. Na een halfuur zwoegen kon je me opvegen. Ik zweette me rot en had overal de kriebel van beestjes. Echt, er vliegen en kruipen hier bizarre soorten rond… brrr.

Even lekker onder de douche en verder met de dag… Okee, niet dus. Ik kon amper nog lopen van de pijn in mijn bekken. Wat een ramp weer! Gelukkig werkt mijn man op dinsdag thuis en op woensdag en vrijdag kon ik op de hulp van mijn ouders rekenen. Niet altijd even leuk dat ik dan zelf niet goed voor mijn kleine kan zorgen, maar ik probeer dat zoveel mogelijk te accepteren en blij te zijn met het geluk dat we hebben gehad.

Wereldreiziger in de woonkamer

Over de kleine gesproken, die is echt de wereld (lees: huiskamer) aan het ontdekken! Als een blije dodo kruipt hij door het huis en trekt zich overal aan op. En ja, de eerste voorzichtige stapjes worden al gezet! Zo mooi om te zien hoe voor zo’n baby’tje alles nieuw is! Het gras buiten is nog wat eng, maar ik denk dat het niet lang duurt voor meneer met groene knietjes binnenkomt.

En opa en oma maar achter de kleine aanrennen. Geweldig vinden ze het! Geeft mij weer wat ruimte om me wat meer te storten op mijn hobby: recepten maken! Zo maakte ik een nieuw recept voor koffiegranola en bakte ik heerlijk bananenbrood en bananenmuffins! Ik begin het steeds leuker en leuker te vinden en anderen blijkbaar ook, want de volgers op Instagram blijven groeien!

Frans ontbijt

Gisteren hadden we trouwens bezoek van een vriendelijke meneer in Franse klederdracht. Hij kwam voor ons een heerlijk, uitgebreid ontbijt verzorgen. Had ik gewonnen via Almhof. Natuurlijk was het ontbijt een feestje, maar het mooist vind ik nog wel dat ik gewonnen heb met een foodfoto! Dat is toch waar ik het voor doe. Nee, niet om ontbijtjes te winnen, maar om erkenning te krijgen voor mijn foto’s! Dat geeft echt een boost!

Dus ik ga lekker verder, zowel met bewegen als met bakken en fotograferen. Het maakt me blij en ondanks dat het niet altijd rozengeur en maneschijn is, voel ik me een gezegend mens!

 

Deze week even geen weegmoment 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.