Weekblog #2 Op mijn tellen passen

Kersen met fitbit

Mijn eerste week van serieus bezig zijn met afvallen zit erop. Het was een week met ups en downs. Uiteindelijk wel een klein beetje afgevallen en letterlijk en figuurlijk stappen vooruit gekomen met bewegen.

Maandag begon ik met calorieën tellen. Dat ging heel goed. Ik merkte dat ik niet eens heel veel calorieën per maaltijd naar binnen werk. Het probleem zit hem meer in de hoeveelheid maaltijden of de hoeveelheden die ik per maaltijd nuttig. Ik eet wel gezond en gevarieerd maar ik eet gewoon te veel. Duidelijk. Het tellen van de calorieën helpt me om bewustere keuzes te maken. Ik heb nu dit en dit gegeten, dus kan ik straks niet meer dat en dat eten. En zo eindigde ik de maandag met een goed gevoel.

Okee, tot zover. Dinsdag was ik halverwege de dag alweer helemaal klaar met het invoeren van alles wat ik eet. Op zich helpt dat ook wel, omdat ik te lui ben om iets in te voeren eet ik gewoon niks, scheelt werk. Nee, grapje. Mijn probleem was dat ik een antibioticakuur was gestart waardoor ik con-ti-nu een hongergevoel had. Echt te bizar voor woorden. Geen trek ofzo, nee, HON-GER! Mijn maag knorde er gewoon van.

Hartige trek

Ik had ook trek in de gekste dingen, vooral hartig. Echt, ik leek wel weer zwanger. Ik moest en zou gegrild vlees hebben en gebakken aardappels, dat soort dingen. Oooh en wat had ik een trek in chips en drop! Niet te zuinig! Als ik niet door bleef gaan met eten werd ik kotsmisselijk. Ken je dat weeïge gevoel als je te lang niet gegeten hebt en je honger overgaat in misselijkheid? Dat had ik de héle dag.

Maar goed, mijn discipline werd hier duidelijk op de proef gesteld. Het gegrilde vlees en de gebakken aardappels kwamen er, de chips en het drop niet. Dat ging gewoon echt te ver. Het probleem was namelijk: ik kon best een zak chips leegvreten, maar daar zou het gevoel niet mee weg gaan. Mijn lichaam was gewoon met me aan het fucken door die rotpillen.

Zelfbewustwording

Dit is een belangrijke les in zelfbewustwording bij het afvallen of gezonder gaan eten. Denk na over alles waar je trek in hebt. Heb je het écht nodig? Denk je dat je gevoelens echt weg gaan als je iets specifieks eet? De hartige trek was prima op te lossen met gezond eten. Brood met kipfilet, crackers met (smeer)kaas, vette vis. Ik ben de week doorgekomen. Misschien heb ik iets meer gegeten dan ik van plan was. Maar ik ben niet aangekomen en ik heb er geen schuldgevoel aan overgehouden.

Het slikken van de antibiotica hielp me overigens ook niet echt bij mijn plan meer te gaan bewegen. Ik was duizelig, had vreselijke hoofdpijn en was dus voortduren misselijk. Ik besloot het op te lossen met wandelen. Lekker in de frisse buitenlucht.

Ik kocht een stappenteller. Deze wilde ik al langer, maar nu had ik het gevoel dat ik er echt wat mee zou gaan doen. En dat was een aanwinst zeg! Zo’n ding om je arm motiveert je echt om extra stappen te gaan zetten. Wat heb ik veel gelopen. Ik moet er wel de balans inhouden vanwege mijn bekkeninstabiliteit, maar ik ben goed op weg.

Al met al voel ik me erg tevreden over de afgelopen week. Komende week is mijn kuur klaar dus zal het vast beter lukken fatsoenlijk te eten en weer calorieën te tellen.

Overzicht

Week 2

Afgevallen in kilo’s: 0,4 kg (eigenlijk 0,8 maar mijn startgewicht in mijn appje klopt niet, ach…)

Afgevallen in cm: 0

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.