Weekblog #1 Start van mijn afvalreis

Vanaf vandaag ga ik een wekelijks dagboekje bijhouden over alles wat mij bezighoudt in het leven. Nou ja, alles, voornamelijk waar ik mee bezig ben op het gebied van gezond koken en eten en mijn afvalreis. Ik vond het namelijk wel tijd om vanaf nu echt te gaan werken aan het verliezen van die overtollige kilo’s. Zonder dieet, daar ben ik geen type voor en houd ik dus niet vol. Gewoon de gezonde leefstijl voortzetten zoals ik al een paar maanden doe en daarbij goed letten op de verhouding tussen calorie-inname en -verbranding.

Tijdens mijn zwangerschap lette ik extreem goed op mijn eten. Ik wilde de baby in mijn buik het beste geven dat hij nodig had en ik wilde absoluut niet teveel aankomen. En dat lukte! Ja ik was zowat 30 kilo aangekomen, maar dat was voornamelijk vocht. Een paar dagen na mijn bevalling zat ik nog maar op twee kilo’tjes meer dan voor mijn zwangerschap.

Ook had ik tijdens mijn zwangerschap het plan op flink te gaan bewegen. Ik haatte mijn lichaam echt toen ik in verwachting was en wilde er definitief wat aan gaan doen. Ik had alles al uitgezocht, de sportschool enzo en een fijne wandelwagen om samen met de baby eindeloos te gaan lopen.

Helaas pakte dat anders uit. Mijn zwangerschap en bevalling zijn niet van het soort die je in een boekje leest. Nu is dat nooit, want er is weinig rozengeur en maneschijn bij te vinden. Maar voor mij was het net een tandje heftiger. Mijn baby en ik hebben het hele avontuur ternauwernood overleefd en ik hield er vele lichamelijke en mentale klachten aan over.

Vreetbuien

Sporten was geen optie, ik kon amper de trap op en af of mijn baby optillen. En omdat ik mij zo ellendig voelde ging ik datgene doen wat ik altijd graag doe: eten. Alle vreetbuien die ik tijdens mijn zwangerschap de kop in wist te drukken, kwamen nu in drievoud terug. Ik at alles wat los en vast zat, want het interesseerde me niet meer. Waarom had ik zo mijn best gedaan tijdens mijn zwangerschap? Mijn baby was ziek, ik was ziek en mijn lichaam had me in de steek gelaten.

Drie maanden geleden zat ik op een dieptepunt. Ik werd gaar van alle suikers die ik innam en durfde niet eens meer naar de weegschaal te kijken, laat staan erop te gaan staan en mijn gewicht te zien. De figuurlijke knop moest om, maar hoe dan? Hoe zet je zo’n knop om? Ik besloot bij het begin te beginnen. Stoppen met de geraffineerde suikers. Ik ging gezonder eten en vond mijn liefde voor koken weer terug. Na een tijdje voelde ik me al stukken beter en langzaam maar zeker merkte ik dat die knop om begon te gaan.

Zorg voor jezelf

Inmiddels was ik ook zover dat ik mijn lijf niet meer de schuld gaf van alle ellende. Ik was niet in de steek gelaten, mijn lijf heeft keihard gewerkt om mij en mijn baby te redden. Ons ventje is nu kerngezond en doet het hartstikke goed. Ik heb een wat langere herstelperiode nodig maar ik ben er nog! Ga voor dit lichaam zorgen, houd van jezelf!

Ja, het is allemaal weer lekker cliché en heeft een hoog ‘tsjakka!-gehalte, maar het is wel waar. Ik heb het zelf in de hand. En sporten kan best met mijn gebreken. Ik hoef niet morgen een wedstrijd voor bodybuilders te winnen of de marathon uit te lopen. Begin gewoon ergens en je komt er wel.

En zo dus het begin van mijn afvalreis. Doorgaan met mijn gezonde eetpatroon en de verbranding op gang brengen. Lekker veel wandelen en de oefeningen van mijn fysio uitbreiden tot work-outs. Klaar voor de start, af!

Overzicht

Week 1

Afgevallen in kilo’s: 0

Afgevallen in cm: 0

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.