Smoothiebowl mango-passievrucht

smoothiebowl mango-passievrucht

Vroeger dronk je een smoothie met een rietje uit een glas. Tegenwoordig is het hip om een smoothiebowl te maken. Is gewoon een smoothie, maar dan in een kom. Het is alleen wel de bedoeling om de smoothie op te lepelen in plaats van te slurpen, dus meestal wordt de smoothie dan wat dikker gemaakt. Deze mango-passievrucht smoothie in een kommetje, smoothiebowl dus, lepelt heel lekker weg als ontbijt. Zeker op een warme dag!

Konings- of Koninginnedag

Nu zie je de foto behorende bij dit recept en denk je: “goh, dat lijkt wel oranje met rood-wit-blauw’. Dat klopt, ik maakte deze smoothiebowl ter ere van Koningsdag. Gewoon, om een kek fotootje te hebben voor Instagram. En als ik zo bezig ben met Koningsdag dwalen mijn gedachten weer af aan die goede, oude tijd toen ik deze feestdag nog uitbundig vierde.

Destijds was het nog geen Koningsdag, maar Koninginnedag en viel de feestdag op 30 april. Dit was de verjaardag van Juliana. Toen Beatrix koningin werd snapte zij wel dat niemand Koninginnedag wilde vieren op 31 januari (haar eigen verjaardag). Of misschien had zij zelf wel geen zin om in de ijzige kou te gaan staan koekhappen in Schubbekutterveen. Dus bij haar aantreden als koningin besloot ze Koninginnedag in ere te houden. Willem, jarig op 27 april, vond het echter nodig de dag te verschuiven naar zijn eigen verjaardag en het Koningsdag te noemen. Je hebt een ego of niet hè.

Kinderrommelmarkt

Maar goed, in mijn tijd was het dus Koninginnedag. En als ik het heb over ‘mijn tijd’ is dat de periode in mijn leven dat ik het nog leuk vond om deze feestdag uitbundig te vieren. Het gehucht, nabij Rotterdam, waar ik vandaan kom had een uitgebreide kinderrommelmarkt op 30 april. Daar werden geen rommelige kinderen verkocht, ook niet per sé rommel van kinderen, maar wel rommel door kinderen. Tot je twaalfde mocht je daar een plekje huren. Kostte een rijksdaalder, maar dan had je ook wat. Er was namelijk verder niks te doen, dus heel het dorp liep uit voor deze rommelmarkt.

Mijn broer en ik waren al vroeg echte ondernemers. Al ruim voor Koninginnedag struinden wij de zolder af op zoek naar verkoopbaar spul. Mijn moeder mist nog steeds dingen die wij destijds voor grof geld verpatsten. En met ‘grof geld’ bedoel ik een gulden ofzo. Want hee, we waren kinderen, een kwartje was al een fortuin. Overigens moesten ook de zolders van opa’s en oma’s en buren er aan geloven. Geld verdienen, dat was ons motto.

Dikke knaken

Het motto van mijn moeder was ‘prijzen winnen’. Dat kon in den beginne namelijk ook nog. Je kreeg dan een prijs als je origineel verkleed was. Zat ik daar de hele dag als Maya de Bij rotzooi te verkopen. Mijn moeder was wel een baas in het maken van kostuums en in smincken, dus we vielen altijd in de prijzen. Later niet alleen vanwege de skills van mijn moeder, maar ook omdat er niemand meer mee deed aan die wedstrijd. Ooit wonnen we duizend gulden als Mickey & Minnie, later was dat een lullige beker met “tweede prijs” er op.

Maar goed, mijn broer en ik waren een baas in zooi verkopen. We hadden ook altijd het beste plekje in het centrum. Pal voor de Kruidvat, in het midden van het centrum en onder een heerlijk afdak. Ons kleedje lag dus altijd droog. Moesten we wel om vijf uur in de ochtend daar zijn om die plek te claimen, maar je moet wat doen voor je centen hè. We wisten onze prijsjes wel te rekenen en onderhandelen konden we als de beste. Voorbeeld: een boek voor vijf gulden. “Ik geef er één gulden voor.” “Okee, verkocht.” Ja, het boeide ons niet voor hoeveel het weg ging, als het maar weg ging. En de meeste volwassenen gaan niet onderhandelen met kinderen dus vaak kreeg je gewoon de prijs die je vroeg.

Driedubbel betaald

En zo hadden we aan het einde van de dag amper spullen over, terwijl de kinderen op het kleedje naast ons hoogstens vijf dingen hadden verkocht. We haalden met gemak driehonderd gulden op. En dat is echt héél veel voor een kind. Kochten we een spelcomputer van. Een Sega Megadrive weet ik nog. De jeugd van tegenwoordig lacht om zo’n trage computer met drie pixels, maar destijds was dat echt dé spelcomputer die je moest hebben als je geen Super Nintendo had.

In mijn jongvolwassen leven werkte ik altijd met Koninginnedag. Je kreeg dan namelijk het driedubbele uitbetaald van een normale werkdag. Ik werkte op de banketafdeling van een supermarkt en we waren slechts open van 8 tot 13 uur. Dus zo stond ik steevast op Koninginnedag een ochtendje oranje tompoucen en -moorkoppen in elkaar te draaien voor dikke knaken. Daarna was er nog meer dan genoeg tijd om de stad in te gaan en daar te gaan feesten. Gouden tijden waren dat!

Oranjetompouce

Inmiddels vier ik al jaren geen Koninginnedag meer. En nee, ook geen Koningsdag. Ik heb alleen de traditie om een oranjetompouce bij de bakker te halen (en die dan ook op te eten). Maar dat heeft weinig met het vieren van de feestdag te maken, ik zoek gewoon een excuus om een tompouce te eten. Het koningshuis doet mij vrij weinig. Ik heb er ook niet per definitie iets op tegen. Maar mijn tenen trekken echt krom als ik die stijve pakken weer een rondje zie zaklopen en koekhappen (ik zeg niks over het gooien met een toiletpot…).

Maar goed, om toch een beetje in oranjestemming te komen is deze smoothiebowl een perfect ontbijtje om te maken op deze dag. Overigens op iedere willekeurige dag hoor, zeker als het warm is. Enjoy!

Wat gaat erin (2-3 pers.):

  • 250 gram bevroren mango
  • 100 gram passievruchtpulp (ca. 3 passievruchten)
  • 2 kleine bananen (liefst bevroren)
  • ca. 150 ml (amandel)melk
  • handje fruit ter garnering

Hoe maak je het:

Flikker alles (behalve het fruit ter garnering) in een stevige blender of keukenmachine en maal tot een glad geheel. Mik in een kommetje, gooi het fruit erover en klaar is Kees! (of WIllem)

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.