Helemaal naar eigen smaak in te richten

no bake chessecake

Laatst maakte ik een zogenaamde no-bake cheesecake. Dat is weer zo’n hip dingetje. Vroeger noemden we die namelijk gewoon een Monchou taart. Maar Monchou klinkt als “niet gezond en heel veel calorieën” ofzo en dus heet het tegenwoordig een no-bake cheesecake. In mijn gloriedagen als makelaar gebruikte ik ook vaak termen die de boel toch net even iets leuker maakten dan dat ze in werkelijkheid waren. Ik sprak vaak van ‘knus’, ‘speels’ en ‘naar eigen smaak in te richten.’ Ben je bezig met het kopen van een huis en heb je te maken met zo’n gladde makelaar? Let dan op de volgende teksten…

Het authentieke huis

In het kader van: dit huis is al sinds de jaren zeventig niet meer opgeknapt, alles flikkert uit elkaar en de schimmel vliegt je om de oren:

“De originele elementen zijn nog aanwezig” Tja, dit kan duiden op een mooi, goed onderhouden authentiek huis met balkenplafonds en terrazzo vloeren, maar meestal kom je in het grootste krot terecht dat de makelaar in zijn portefeuille heeft. Die originele elementen zijn in de loop der jaren zowat weg gerot.

“Je kunt het helemaal naar je eigen wens maken” Er wordt je hier geadviseerd alle muren uit te breken, een uitbouw te plaatsen en twee dakkapellen te maken om nog iets van ruimte te creëeren.

“Een klushuis” Je denkt nu dat je, al wonende in dit huis, op de zondagmiddag eens gezellig een vloertje kan vervangen met de klushulp van Gamma op de tablet. Maar niets in minder waar. Je mag blij zijn dat je niet door de vloer zakt als je dit huis betreedt en je kunt beter een aannemer inhuren om de boel op te knappen. Of beter nog: de hele boel te slopen en een nieuw huis te bouwen.

Kabouterhuisjes

Dan heb je nog van die hele kleine huisjes waar je werkelijk je kont niet kunt keren en je het beste een opklap bedbank kunt neer zetten:

“Knus” Dé trigger die alle alarmbellen moet doen af gaan. ‘Knus’ betekent gewoon ‘piepklein’. Té klein eigenlijk. De makelaar weet werkelijk niet hoe hij deze schoenendoos moet omschrijven en gaat dan met dit soort termen smijten.

“Gezellig” is er ook zo één. Boeit die makelaar het nou of jij je huis gezellig vindt. Het is gewoon een klein poppenhuis. ‘Gezellig’ als een bungalow op CenterParcs waar je na een week gillend weg rent.

“Sfeervol” Wat maakt een huis sfeervol? Misschien een open haard, maar verder is het je eigen stempel die je er op drukt. In makelaarstermen betekent het dus wederom: klein maar fijn.

“Royale leefkeuken” Thank God, er is nog iéts aan dit huis dat ruimte heeft, zo denkt de makelaar. De rest van het huis stelt waarschijnlijk weinig vol. Tenzij de andere ruimtes ook worden beschreven als ‘ruim’ of ‘royaal’.

“Speelse indeling” Oké, nu heb je echt een draak te pakken. Het huis zelf is dan misschien wel groot, maar de indeling is zo ruk dat je er alsnog helemaal niks mee kunt. Vaak van die huizen uit de jaren zeventig waar alles in hokjes werd ingedeeld: keuken, eetkamer, bijkeuken, woonkamer, hal, gang… Ja, hal en gang zijn wezenlijk andere dingen. Bij de hal kom je binnen, de gang volgt daarna. Met dit soort huizen vaak nog met een deur er tussen. Een ‘speelse indeling’ kan ook nog duiden op een split level woning met allerlei trappetjes met vijf treden. Niet handig als je kinderen hebt bijvoorbeeld.

Ook de makelaar vindt het geen porem

Ze zijn er in grote getale, van die huizen waar je binnen komt en denkt: ‘mijn hemel, gelukkig hoef ik hier zelf niet te wonen!’ Iedere makelaar heeft ze in zijn of haar portefeuille. Van die vreselijke dingen met een glimmende tegelvloer, gouden kranen en een spiegelwand in de slaapkamer (in een motief ook). Of zo’n stikhete, glazen serre waar een zwarte eettafel staat met nepleren rode stoelen. Smaak- en sfeerloos. Maar gelukkig heeft de gemiddelde makelaar een pokerface en Pinokkio neus:

“Smaakvol ingericht” De huidige bewoner heeft er zijn stempel wel héél erg op gedrukt. Dit wil je niet. Strippen die handel!

“Je moet door het interieur heen kijken” Ja, meestal hebben dit soort verkopers een wansmaak qua kunst, meubels en styling. Daar door heen kijken is al lastig, maar zelfs als al die wanstaltige zaken weg zijn zit je nog steeds met die ordinaire gouden randjes rond het keuken werkblad. Maar dat zeggen we er natuurlijk niet bij hè 😉

“Bijzondere architectuur” Hier moet je echt van houden. Vaak zijn dit van die rare bunkers waarvan je denkt: is dit een huis of een ruimteschip? Ik hou zelf wel van aparte woningen. Alleen ik woon er zelf niet in en dat heeft een reden.

De buitenruimte en omgeving

Soms tref je een heel mooi huis, maar is de tuin een postzegel. Of de auto’s razen nog nét niet langs je voordeur. Een belangrijke term in het makelaarsjargon is ‘locatie, locatie, locatie’. Die is werkelijk het allerbelangrijkst als je een huis koopt en biedt de nodige meerwaarde. Aan het huis zelf kun je namelijk van alles versleutelen, aan een omgeving niet. Maar ja, je moet toch van dat krot met die binnenplaats af, dus:

“Stadstuin” Dit is dus de postzegel van drie bij drie meter, volledig ingebouwd tussen andere huizen. Naakt zonnen zit er hier niet in, big neighbour is watching you.

“Zonnige tuin” Je fikt weg op het zuiden.

“Je hebt tot ver in de namiddag zon in de tuin” Daar achterin, als je plat tegen de schutting aan gaat staan, heb je misschien nog een straaltje zon als je uit je werk komt.

“Fraai aangelegd” Deze verkopers hebben in 1990, toen zij het huis kochten, een tuinarchitect ingehuurd die de achtertuin heeft voorzien van boompjes, mooie beplanting en rustieke vijvertjes. De bewoners hebben het getracht bij te houden, maar zijn dui-de-lijk geen hoveniers. Kans dat de tuin verwilderd is of vreselijk veel onderhoud vergt.

“Onderhoudsvrije tuin” Yes, denk je. Een tuin waar je geen onderhoud aan hoeft te plegen. Kijk nog even goed. Ten eerste zit er totaal geen sfeer in dit soort tuinen, want volledig betegeld. Ten tweede kruipt onkruid waar het niet gaan kan. Dus op de knieën en schrapen maar.

“Een praktische fietsenberging” Hier lult de makelaar niet, je kunt er je fiets kwijt en niet meer dan dat. Dus praktisch… tja.

“Nabij uitvalswegen” De snelweg loopt door je achtertuin. Gezellig hoor. Vooral als de wind verkeerd staat is het net of Max Verstappen in je achtertuin aan het inrijden is. Natuurlijk weten wij makelaars daar wel wat op: “Joh, hoor je binnen twee maanden niks meer van.”

Trap er niet in

Hoe vaak ik me niet heb verbaasd over het vertrouwen dat kijkers kunnen hebben in een makelaar van de tegenpartij. Er zitten wel kritische mensen tussen, maar het gros tuint er volledig in. Gelukkig zijn er veel makelaars die niet koste wat het kost een huis willen verkopen, maar let op de hyena’s. Die azen alleen op hun provisie en hebben geen geweten. Ik had altijd wel een Japie Krekel op mijn schouder, maar die teksten, die maakten van een holle boomstam nog een paleis.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.