De pizza Hawaï

pizza Hawai

In mijn omgeving ben ik inmiddels berucht en beroemd om mijn voorliefde voor pizza Hawaï. Nou ja, bij ongeveer vijf mensen, maar het is maar net hoe belangrijk je het zelf maakt hè. En ik maak mezelf altijd heel belangrijk, als je het zelf niet doet… Anyway. De pizza Hawaï of Hawaii, het is maar hoe je het wilt hebben, is zowel gehaat als geliefd. Eerlijkheidshalve eet ik nog zelden een pizza met ananas, want ik heb inmiddels veel lekkerdere soorten ontdekt. Maar ik spuug er zeker niet op. Het is de pizza die ik als eerste leerde kennen en je eerste liefde blijft altijd hè.

Wat kenmerkt de pizza Hawaï?

Als eerste, wat kenmerkt de pizza Hawaï nu precies? Natuurlijk de ananas, die lekker meegebakken wordt. Verder ligt er op deze pizza vaak ham en mozzarella. Er zijn veel mensen die hem lekker vinden met een zoete saus, zoals barbecuesaus. Maar dát vind ik nu echt een no go. Op een pizza ligt niks anders dan tomatensaus. Al die rare kledder bovenop, gadverdamme. Jaja, jij denkt nu: ‘yo, je doet ananas op je pizza, hoezo zeur je dan nog over saus?’ Maar lieverds, de pizza Hawaï is wel een van de populairste pizza’s ter wereld hè (behalve in Italië). Volgens de geweldige pizzakoeriersdienst Domino’s staat de pizza met ananas altijd in hun top 5.

Maar wat is dat toch met die aversie tegen de pizza Hawaï? Van rasechte Italianen kan ik het begrijpen. Zij zijn trots op hun uitvinding, de pizza. En fruit, dat hoort volgens hen gewoon echt niet thuis daarop. Natuurlijk kunnen we nu heel lang gaan vijven en zessen over tomaten, want in bepaalde opzichten ook fruit, maar dan drijven we te ver af. Het zoete van fruit en het hartige van de pizza  kunnen niet samen. Het is echt heiligschennis als je ananas op je pizza gooit. Okee, ik snap dat.

Hoezo ‘not done’?

Aan de andere kant zijn er nog een hele hoop andere mensen, zonder één enkele druppel Italiaans bloed in hun lijf, die om het hardst roepen dat pizza Hawaï ‘not done’ is. Maar waarom dan niet? “Het kan gewoon niet, ananas hoort niet op pizza!” Nee, bloemkool hoort ook niet in een pizzabodem en cashewnoten niet in een cheesecake. Of “warme ananas is smerig, fruit hoort niet in een warm gerecht” en ondertussen wel  tajine maken met pruimen, bobotie met abrikoos en rozijnen en Indonesische rijsttafels vol gerechten met ananas. Prima dat je een statement maakt, maar blijf consequent.

Anyway, verder over de pizza Hawaï. Waar komt dat ding dan vandaan? Vast uit de Verenigde Staten, waar ze kampioen zijn in het verkrachten van delicatessen uit een ander land (denk TexMex). Maar niets is minder waar: het is bedacht door een Griek, een in Canada wonende Griek nog wel.

Een Griek???

Eerst het slechte nieuws over deze beste man: hij is in 2017 overleden. Gelukkig bracht hij ons in zijn leven de pizza Hawaï. In 1954 besluit deze Griekse Sam Panopoulos te emigreren naar Canada. Op zijn reis daarheen eet hij in Napels, de bakermat van de pizza, voor het eerst een pizza. Het bevalt hem zo goed dat hij in Canada besluit het gerecht op de kaart van zijn eethuis te zetten.

In eerste instantie staat er op het menu van zijn eethuis alleen typisch Amerikaans voedsel, zoals pancakes, burgers en gebakken eieren. De pizza is nog amper bekend in Canada, alleen in Detroit is het al een hit. maar goed, Detroit is zowat Amerika hè. Panapoulos is geïnspireerd door de tikicultuur (je kent vast wel die trpoische hutjes met palmbomen, de tikibars) en door het Chinese eten dat op steeds meer plekken geserveerd wordt. Hij wil zoet en hartig combineren en mikt dus een blik ananas op een pizza. Tja, dat eet misschien wat rot. Ik ga er van uit dat hij de ananas wel eerst even uit het blik haalde.

Experimentarist

In het begin werd de pizza Hawaï niet veel besteld. Maar langzaamaan begonnen zijn klanten het te waarderen. Helemaal toen de Griekse experimentarist (ik heb dit woord verzonnen) er ham op deed. Vanaf dat moment noemde hij het ook de Pizza Hawaï.

De tropische pizza verovert Canada en de Verenigde Staten en niet snel daarna volgt de rest van de wereld. Inmiddels is het een zeer geliefde pizza, ook beweren veel mensen anders. Natuurlijk zijn er altijd mensen die er een graantje van mee willen pikken en zeggen dat zij de pizza hebben uitgevonden.

Toast Hawaii, ook prima joh

In Duitsland wordt de pizza Hawaí gezien als een variant op de Toast Hawaii, die in 1955 bedacht werd door een Duitse tv-kok. Tja, die Duitsers moeten ook altijd met de eer strijken hè, haha! In ieder geval komt daar wel de schrijfwijze Hawaii vandaan. Puntjes op de I, daar zijn ze vast niet zo goed in… 😉

Hoe ben ik nou fan geworden van deze pizza? Ik ben van huis uit niet gewend pizza te eten. Mijn ouders houden er niet van. Rond mijn veertiende kreeg ik een vriend en die was stoer en ruig en bestelde bij de pizzeria een pizza Hawaï. Damn, wat was dat lekker! Maar ja, was dat nou de pizza an sich of de Hawaï variant? Geen idee, maar ik wilde geen andere. Ook bestelde ik bijna alleen nog maar tosti’s Hawaï, jumjum.

Geen pizza Hawaï op de kaart

Toen ik op mijn vijftiende op schoolwerkweek naar Venetië ging was ik zeer teleurgesteld dat daar geen ananas op de pizza geserveerd werd. Wat een kutrestaurant. Pas véél later ontdekte ik dat op het eten van een pizza Hawaï zowat de doodstraf staat in Italië.

Eenmaal op mezelf wonende bestelde ik nog wel eens pizza bij Domino’s. Ja, we doen allemaal rare dingen in het leven. Ik snap wel dat de pizza Hawaï daar één van de populaire soorten is. Het is namelijk de enige pizza daar waarbij de bodem van de doos niet doordrenkt is van het vet, gadver.

Inmiddels bestel ik niet meer bij Domino’s en eet ik nog zelden een pizza Hawaï. Maar soms, gewoon om het nostalgische gevoel (en om de haters te jennen) eet ik nog zo’n lekkere pizza met warme ananas. Jum jum!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.