Broodpudding

broodpudding

Oud brood… Wanneer is brood eigenlijk oud? Voor sommigen net voor het moment dat er groene haartjes op verschijnen, voor anderen na één dag. Ik hoor bij de laatste categorie. Brood is gewoon het allerlekkerst als het supervers is! Maar om nu alle eenden hier vet te mesten met mijn ‘oude’ brood, maak ik er ook nog wel eens iets leuks van, zoals broodpudding.

Ik zal je het broodtrauma uit mijn jeugd vertellen. Mijn vader deed iedere zaterdagochtend boodschappen. Wij waren thuis met zes dus moest er flink brood ingeslagen worden. Omdat mijn ouders het niet zo breed hadden werd dat het goedkoopste van het goedkoopste brood uit de supermarkt. Echt, het mocht de naam brood niet eens hebben. Wat wel een feest was: er zaten twee witte broden bij.

Kurk en gort

Het brood verdween thuis in de broodrommel. Het witbrood ging het eerste op, want ja, dat heb je als kind graag. Na een dag of twee was het bruine brood aan de beurt. Dat kwam al droog uit de winkel, dus nu was het helemaal kurk en gort. En zo ging de week verder. We hadden nooit beschimmeld brood, maar waarom mijn ouders beschuit gebruikten als paneermeel weet ik nog steeds niet, dat kon ook met dat brood namelijk.

Al vrij snel in mijn volwassen leven haakte ik af op het witbrood. Eenmaal op mezelf kocht ik het nooit. Witbrood wordt namelijk helemaal snel oud. En ik vind het gewoon niks, het smaakt nergens naar en heeft geen voedingswaarde. Bruin brood ben ik gek op. Jarenlang smulde ik van super donkerbruin brood, inmiddels is het volkoren dat de klok slaat.

Oud brood uit de oven

Maar ik heb dus nog steeds ‘een ding’ met oud brood. Het liefst haal ik brood bij de bakker, dat kan nog wel een dag liggen. Maar daarna vind ik het al oud. Ik heb dus altijd een probleem wanneer ik echt oud brood moet hebben voor een recept, dan kan ik het gaan drogen in de oven. Lekker omslachtig ook. En als ik het brood nog wil eten, dan verdwijnt het in het broodrooster of met een plak ham en kaas ertussen in de pan (tosti noemt men dat).

Nu heb ik iets nieuws ontdekt: broodpudding. Had ik laatst al mijn ontmaagding wat betreft wentelteefjes, deze broodpudding smaakt net zo jummie! Alleen dan uit de oven, scheelt weer gedoe in een pan. Hmmm, hier laat ik mijn brood maar al te graag oud voor worden. Sorry, eendjes.

Wat zit erin:

  • circa 130 gram bruin brood (ik gebruik geen korst, maar kan wel)
  • 175 ml melk
  • 100 gram suikervrije appelmoes
  • 1 ei
  • 1 eetlepel honing
  • 1/2 eetlepel kaneel
  • 1/2 theelepel nootmuskaat
  • 1/2 appel (of 1 kleintje)
  • 50 gram rozijnen
  • 50 gram walnoten

Hoe maak je het:

Snijd het brood in blokjes van circa 2×2 centimeter. Klop het ei los in een kom met de melk, appelmoes, kaneel en nootmuskaat. Schil de appel en snijd in kleine stukjes. Hak de walnoten grof. Voeg de appel, walnoten, rozijnen en honing toe en roer door. Doe vervolgens het brood er bij en meng goed zodat al het brood vochtig is. Zet een minuut of tien afgedekt in de koelkast om het vocht goed in te laten trekken.

Verwarm ondertussen de oven voor op 180 graden. Giet het broodmengsel in een ovenschaal en bak het circa 25 minuten tot de bovenkant mooi goudbruin kleurt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.