Geen Drab in je koffie, wel pure passie

Wie mij al een tijdje volgt weet dat er meer koffie door mijn aderen stroomt dan bloed. Ik word dan ook altijd helemaal gelukkig als ik écht goede koffie drink. Nu heb ik thuis hele fijne koffie, maar zoals ze het bij Drab in Den Bosch maken, zo maakt mijn machine dat niet. Het is dan ook al een tijdje mijn favoriete koffiebar. En niet alleen van mij, zo blijkt. Volgens Misset Horeca is het de beste koffiebar van Brabant! (En nummer 4 van NL)

Toen ik nog in Den Bosch woonde (die goede oude tijd) hobbelde ik vaak de binnenstad in voor een goede bak koffie. Mijn moeder vertelde mij dat de neef van een vriendin van haar een koffiezaakje had geopend aan de Kruisstraat. Op een koude ochtend in januari besloot ik mij daar op te gaan warmen met een warme latte.

Ik werd begroet door een vrolijke gast die vroeg: “kan ik wat lekkers voor je maken?” Daar houd ik van, de passie om je klanten te voorzien van iets lekkers, daar gaat het om in de horeca. Deze barista bleek ‘de neef’ te zijn, Merijn, de eigenaar van het knusse koffiebarretje. En lekkers kon hij inderdaad maken. Damn, wat een fijne latte! En wat een fijn tentje. Ik nam nog een dottig potje Notendroom (=thee) mee voor thuis en pakte gretig de stempelkaart aan. “Ik ga hier zeker vaker komen!” riep ik enthousiast. “Ah, dat vind ik echt leuk” was zijn reactie. Ik meende het, ik wilde nooit meer ergens anders koffie drinken.

Maar toen bleek dat er op dat moment al een klein mannetje in mijn buik zat. En tijdens mijn zwangerschap waren hobbelen naar de stad en koffie geen opties helaas. Na de geboorte woonden we inmiddels niet meer in Den Bosch en was het met het koffiewandelingetje definitief over.

Ondanks dat we heerlijk wonen nu, mis ik de stad nog wel. Misschien zelfs meer dan mijn man, een geboren en getogen Bosschenaar. En dus komen we er nog regelmatig. Het was niet moeilijk mijn man mee te krijgen naar Drab (“ze hebben daar goede koffie schat”) En zo kwam ik, ruim een jaar later, weer in mijn koffiehemel.

Er was het één en ander veranderd in de zaak, maar de goede koffie was er nog steeds. Het enthousiasme van Merijn ook. Toen we hem vroegen wat voor lekkers hij graag voor ons zou wíllen maken, raadde hij mij de cleverdripper aan en mijn man de aeropress. Dat zijn verschillende bereidingswijzes van filterkoffie. Het was wel duidelijk dat hij weet wat hij zijn klanten voor moet zetten, zalig! En toen mijn man vroeg wat toch in hemelsnaam een ‘naked espresso’ was, kregen we een zeer uitgebreide uitleg, inclusief demonstratie.

Tegenwoordig gaat er geen bezoekje aan Den Bosch voorbij zonder een Drabje. Het is vooral heerlijk op de vroege zaterdagochtend, als de zaak slechts bevolkt wordt door papa’s met hun kinderen. Papa’s ja. Drab heeft de uitstraling van een robuuste koffiebar waar je als echte man kunt genieten van een stevige espresso. (Overigens geniet ik daar als vrouw ook enorm van. De espresso is een regelrechte smaakbom en je bent gelijk wakker.)

Maar er is voor ieder wat wils hoor. Fijne cappuccino’s, lattes, heerlijke theesmaakjes en… taartjes! Ik heb er nog nooit een taartje op, je krijgt bij je koffie namelijk een heel fijn stukje brownie, maar binnenkort neem ik toch echt eens een stukje appeltaart gemaakt door de oma van Merijn. Of een stukje courgettetaart, monchoutaart of bananencake.

Nee, ze zijn bij Drab nog niet van mij af. Ik vind het een heerlijk soort huiskamer waar iedereen even binnen loopt voor un bakske, ook to go. De passie van de barista’s proef je in de koffie. Ze gebruiken pure producten en mikken er geen zoete siroopjes door. En nee, er zit ook geen drab in. Gewoon goede koffie, daar draait het om toch?

http://drabdenbosch.nl/

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.