Muhammara

muhammara

Laatst had ik eens zin in een groentespread op mijn cracker. Lui als ik ben kocht ik bij mijn favoriete Zaanse supermarkt een bakje muhammara. En lekker dat het was! Maar ja, wel kant-en-klaar uit een bakje. En dat kan natuurlijk écht niet, haha! Dus ik ging eens op zoek naar een recept.

Het vinden van een recept was niet heel moeilijk. Er zijn al een hoop foodbloggers die muhammara hebben gemaakt. Maar iedereen maakt er weer iets anders van. Er wordt gekruid met komijn, kaneel, koriander en verdikt met broodkruim, panko en couscous. Even in het Engels googelen maar, daar kom ik meestal wat verder mee.

Ottolenghi

En ja, toen stuitte ik op het recept van Yotam Ottolenghi. Of dit hét recept is voor muhammara weet ik niet, maar als iemand moet weten hoe je dit maakt, is het Ottolenghi wel!

Muhammara is een gerecht uit het Midden-Oosten, met waarschijnlijk de oorsprong in Syrië. Inmiddels wordt het in heel het Midden-Oosten regelmatig gegeten en veelal gebruikt als mezze. Het is een dip van geroosterde paprika en walnoten. Heerlijk om te eten met Turks brood, flatbread of pita.

Granaatappelsiroop

Naast de basisingrediënten (geroosterde paprika, walnoten, komijn, chilipeper, broodkruim) mag er nog één ding niet ontbreken in muhammara: granaatappelsiroop (ook wel granaatappelmelasse genoemd). Dit voegt een frisse, zoete hint toe aan het kruidige recept. Je kunt het kopen bij een Turkse/Marokkaanse supermarkt of online. In enkele recepten wordt het vervangen door balsamicostroop of honing, maar dat maakt het gerecht toch anders.

Ik besloot gewoon naar de Turkse supermarkt te gaan en een flesje te kopen. Was nog een lastige klus, want ze hadden wel tien soorten. Uiteindelijk gekozen voor het flesje waar 100% granaatappelsiroop in zat (let daar op, er zitten veel neppers tussen!) Dure aangelegenheid, want dit flesje kostte ruim vijf euro. Maar ik wil wel de real deal. En de melasse is vast wel in meer gerechten te verwerken. Of ik eet de komende tien jaar alleen nog muhammara.

Het maken van het gerecht is verder niet heel lastig. Je moet alleen veel proeven. Hierdoor is mijn recept iets anders dan die van Ottolenghi, maar megalekker is het sowieso!

Wat gaat erin:

  • 3 rode paprika’s (ik gebruikte puntpaprika’s)
  • 50 gram walnoten
  • 50 gram broodkruim (circa 3 boterhammen)
  • 1 eetlepel citroensap
  • 1 eetlepel granaatappelsiroop
  • 1 theelepel gemalen komijn
  • 2 theelepels cayennepeper
  • 1 teentje knoflook
  • 2 eetlepels olijfolie + wat extra
  • snuf chili flakes
  • snuf zout

Hoe maak je het:

Verwarm de oven voor op 200 graden (ik gebruik hetelucht + grill). Snijd de paprika’s in vier stukken en verwijder de zaadjes. Leg ze met de schil naar boven op een rooster en grill ze tot de schil zwart blakert. Dat is na ongeveer een klein half uur. (Je kunt de paprika’s ook in zijn geheel grillen in een ovenschaal, dan moet je ze regelmatig keren en naderhand de zaadlijsten verwijderen.) Haal de paprika’s uit de oven en doe ze in een schaal. Dek af met vershoudfolie en laat ze afkoelen. Na het afkoelen haal je de schil er af.

Doe het brood, eventueel zonder korst, in een keukenmachine en maal tot kruim. Voeg vervolgens de paprika’s toe en tevens het citroensap, de granaatappelsiroop, komijn, cayennepeper, knoflook, chili flakes, zout en twee eetlepels olijfolie. Meng tot een redelijk glad geheel. Voeg daarna de walnoten toe en mix nog even. Het is de bedoeling dat je wel kleine stukjes walnoot blijft zien in de muhammara.

Proef het mengsel en voeg eventueel wat extra granaatappelsiroop en/of zout toe. Het moet absoluut niet zout gaan smaken, maar het zout kan de andere smaken wel goed ophalen. Het lekkerst wordt de dip als je hem een dag in de koelkast laat staan. Besprenkel bij het serveren het laatste restje olijfolie eroverheen.

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.